Een zo geïsoleerd mogelijke, maar toch strategisch gunstig en bij voorkeur midden in donkere bossen gelegen herberg, graag ondergebracht in oud, stenen metselwerk, bezocht door een louche clientèle en gerund door een weinig betrouwbaar waardenpaar, behoort tot de klassieke, populaire en in de Europese populaire literatuur veelvuldig gebruikte decors van misdadige en meestal tamelijk bloedige gebeurtenissen. In het Duitse taalgebied is Wilhelm Hauffs verhaal over de herberg in de Spessart uit 1828 waarschijnlijk het bekendste roversverhaal, waarin nietsvermoedende reizigers ’s nachts door moordzuchtige herbergiers en pensionhouders in de rug worden vermoord en bestolen; in Frankrijk daarentegen geniet de “Auberge Rouge” (Rode Herberg), of L’Auberge de Peyrebeille, op het huidige gemeentegebied van de ruim 160 inwoners tellende gemeente Lanarce in het kanton Coucouron van het arrondissement Largentière in de zuidwestelijkste punt van de Ardèche, die grote bekendheid als eertijds noodlottige doodsval voor doorreizigers. Reeds toen bijna onvermijdelijk gelegen aan de economisch immens belangrijke handelsroute tussen het Rhônedal en de Auvergne en tussen de dichtstbijzijnde grotere steden Aubenas en Le Puy-en-Velay, maakten in het uitgestrekte gebouw veel soms zeer welgestelde zakenreizigers een tussenstop; van hen zouden er echter maar liefst 53 hun verblijf daar tussen 1805 en 1830 bitter berouwen, omdat ze het niet overleefden. Of ze haar griezelige naam kreeg vanwege deze meer dan vier dozijn gerechtelijk bewezen roofmoorden of vanwege de door naar verluidt 30.000 toeschouwers gevolgde executie van de toen schuldig bevonden daders Pierre Martin, Marie Martin en Jean Rochette op 2 oktober 1833 met de guillotine op de binnenplaats van de herberg, laat zich vandaag niet meer zonder twijfel vaststellen.
Eens verraderlijke huisvrouwenkost, waar nu nog de kastanjes bloeien
Inmiddels kunnen bezoekers van de griezelige herberg deze, evenals de door steile rotswanden, beboste heuvels, dichte eikenbossen en talrijke druipsteengrotten gekenmerkte omgeving natuurlijk volledig zonder gevaar verkennen; in de ruimtes van de voormalige plaats delict is tegenwoordig een interessant, informatief en bezienswaardig museum over de bloedige daden gevestigd, direct ernaast kan men in een nieuw gebouwd, ruim en modern motel met restaurant comfortabel (en gegarandeerd veilig) dineren en overnachten. De waarde van bijna 600.000 euro zou het herbergiersechtpaar Martin en hun handlanger Rochette in de loop van een kwarteeuw destijds hebben buitgemaakt; met de stoffelijke resten werd volgens getuigenverklaringen niet alleen de bak- en broodoven van het etablissement gestookt, ook culinair-kannibalistisch ging het er destijds in de gelagkamer waarschijnlijk aan toe: Madame Martin serveerde volgens juridische bevindingen jarenlang zeer, zeer bijzondere paté’s en ragoûts, ook over verraderlijk keukenafval en raadselachtige rookpluimen werd door buren meermaals bericht. Over zulke twijfelachtige ingrediënten hoeven huidige vakantiegangers in dit zuidelijke en als regionale graanschuur geldende deel van de Ardèche zich echter geen zorgen meer te maken; de streek staat bekend om haar goede wijnen en olijven en fruitsoorten, hartige gerechten worden ook bereid van de hier talrijk door de loofbossen zwervende wilde zwijnen. Talrijke dolmens en grafheuvels uit de tijd van de Keltische bewoning bepalen op veel plaatsen het landschap, ook enkele romaanse kasteelruïnes zijn te bezichtigen. Een zeer populaire excursiebestemming is ook de imposante kloof Gorges de l’Ardèche aan de grens met het departement Gard met zijn mooie toeristische route; het 180.000 hectare grote, in 2001 opgerichte en door kastanjebossen, weidegronden, vulkaankraters, maren, graniet-, kalksteen- en leisteenbodems gekenmerkte “Parc naturel régional des Monts d’Ardèche” biedt steenarenden, marmotten, wilde katten en ontelbare insectensoorten een veilig leefgebied.